خاطرات مدرسه(4)

نویسنده: حامد رحیمی پنجکی(تصاویر هم تصاویر خودمه، همون دوم دبستانی که کلاغ رو برد مدرسه، اما بااین تفاوت که بیشترازسی سال از اون روز گذشته)

حامد رحیمی پنجکی هستم،دوم دبستان بودم،

تو مسیر مدرسه که طولانی هم بود از یه کوچه ای رد میشدیم که کوچه باغ مانند بودو پر از درخت، یروز اتفاقی تو همون کوچه چشمم خورد به یه کلاغ که زخمی بود و داشت دستوپا میزد که پرواز کنه، دلم براش سوخت، برداشتمش تو دستم گرفتمش و بردمش تو راه درمونش کنم، که نمیره و بلایی سرش نیاد

،، یخورده آب دادم بهش، چسب  زخم خریدم به پاهاش زدم، در حدتوانم درمونش کردم، رسیدم جلوی درب مدرسه، کلاغو نمیشد برد داخل، کتابها و دفترهای کیفمو خالی کردم تو کیف دوستم و کلاغو گزاشتم داخل کیف خودم و رفتم سرکلاس، خانوم آذرخش معلم دوم دبستانمون بود که خیلی هم حساس و عصبی مانند بود تو نگاه ماها، اما در کل ذات مهربونی داشت، خانوم آذرخش در حال درس دادن ریاضی بود که کلاغ قارقار خفه مانندی کرد و ساکت شد، خانوم آذرخش فکر کرد یکی از بچها بوده و شک به همکلاسی جلویی ام کرد و اومد گوششو کشیدو گفت دیگه ادا در نیاریا،دیگه قارقار نکنی سرکلاسا، همکلاسیم هرچی میگفت من نبودم خانوم آذرخش باورش نمیشد،

معلم رفت واسه ادامه ی درس، که دوستم گفت کلاغ تو کیفت خفه میشه اکسیژن نیست تو کیفت،  یخورده درب کیفو بازکن ک هوا بره داخل،، رفتم زیپ کیفو نصفه باز کردم،و توجه هم رو ب درس دادم، کلاغ بافشاری که آورد  از کیف اومد بیرون و شروع کرد به پرواز کردن تو کلاس، بچها شوکه شده بودن و شروع کردن به جیغ زدن،کلاس منفجرشد از شلوغی و دادو بیداد و ترس و شوک.  کلاغ با پرش دومش رفت سمت معلم بیچارمون، معلم از پرنده ها شدیدا ترس داشت  وقتی کلاغ رفت کنار معلم که باردار هم بود، معلم از ترس رو زمین نشست و نفسش گرفت و رفت به حالت بیحالی و ضعف و بیهوشی،، ناظم و معلمهای دیگه اومدن و خانوم آذرخش رو با آمبولانس بردن بیمارستان، منم بردن دفتر و پروندمو گذاشتن زیر بغلم و گفتن بدرد درس خوندن نمیخوری،و بعداز دوروز که سرکلاس راهم نمیدادن گفتن برو سرکلاس روز سوم رو، تهدیدم کردن که اگر تکرار بشه حتما اخراج میشم،

 خانوم آذرخش حدود دو هفته مدرسه نیومد و بجاش یه معلم دیگه درس میداد،، تمام فکرم اینبود که من باعث شدم که معلمم بستری بشه و بیچاره چقدر عذاب میکشه الان،ترس و استرس داشتم که نکنه  بمیره و بشم قاتل و ادم کش،نمیدونستم چیشده، خبری هم ازش نمیدادن، بلاخره بعد از دوازده روز  ک منتظر معلم جدید بودیم بیاد برای درس دادن  درب کلاس توسط خانوم آذرخش بازشد که جعبه ی شیرینی هم تو دستش بود،خوشحال شدم و تو پوست خودم نمیگنجیدم که با شیرینی و سالم اومده،، وقتی پرسیدم فهمیدم اون شوک کلاغ باعث شد بچه ی خانوم آذرخش هشت ماهه به دنیا بیاد، یکماه زودتر، دوازده روزی هم ک نیومده بود بخاطر زایمانش بوده،وارد کلاس شد جعبه ی شیرینی رو روی میزش گذاشت و مستقیم اومد سمت من،، ترس وجودمو گرفت که الان حتما کتکم میزنه،، خانوم آذرخش رسیدبه منی که ته کلاس بودم و بجای کتک زدن بغلم کرد و ازم تشکر کردکه باعث شدم بچش به دنیابیاد، شیرینی رو پخش کرد و اونروز رو تا آخر مدرسه موند و دیگه نیومد تا سه ماه بعدش، که مشغول بچه داری بود، و جالبتر از همه و عجیبترین مساله این بود که بچش پسر بود و اسمش رو حامد گذاشته بود، خوشحال بودم که معلمم اسم بچش با خودم یکیه،،.خانوم آذرخش رو تا زنده ام فراموش نمیکنم، پسرش آقاحامد الان یک پزشک حاذق و معتبر دندان پزشکه، که هر وقت میبینمش بهش به شوخی میگم من به دنیات آوردم و کلی میخندیم،، خانوم آذرخش بخاطر مریضی از دنیا رفت اما یادو خاطراتش همیشه بامنه