خاطرات مدرسه(7)

دوم راهنمایی بودم  که  نزدیک چهارشنبه سوری  کلی ترقه و مواد منفجره  با خودم  میبردم مدرسه، هم برای فروش هم برای سروصدا کردن و منفجر کردن ترقها که از صدای بلندش لذت میبردیم،جیبهارو میگشتن موقع ورود به مدرسه،، کاپشنم جیب داخلی داشت و کلی ترقه و متعلقات رو از جیب داخلی کاپشن که سوراخ کرده بودم  میریختم پشت کاپشن که بتونم ببرمشون داخل مدرسه،، داخل حیاط مدرسه یه انبار روباز بود که سالهای سال بی استفاده مونده بودو ظاهرا کسی از اون انبار استفاده ای نمیکرد، انبارپایین ساختمون مدرسه بود جوری که انتهای انبار میرسید به ابتدای ورودی ساختمون اصلی ، که یه دربم اونجا داشت که اونم همیشه قفل بود ،،و داخلش کلی بشکه و بطری و جاهایی برای ریختن مواد مایع ، و ....  بود، چون درب انبار نرده ای بود  داخل انبار کاملا مشخص بود، همجای حیاط مدرسه حتی داخل سالن و کلاس هم، دائما ترقه میترکوندم، میرفتم لای شلوغی و جمعیت و هم همه ، جوری که دیده نشم، زنگ تفریح یدونه از این نارنجک دستی هایی که خودم ساخته بودم رو به قصد زدن به دیوار ساختمون مدرسه بلند پرتاب کردم،اما چون دقیق نشونه نگرفته بودم  نارنجک بجای برخورد با دیوار، از لای نرده های انبارمتروکه، رفت و افتاد داخل انبار لای اون شلوغی های انباری که پر از وسیلهای مختلف بود، صدای مهیب و وحشتناکی پیچید جوری که چندین ثانیه کل بچهای مدرسه تو شوک صدای اون نارنجک بودن، که یهو شعله ی اتیش از لای نردههای انبار شعله کشید و از دور دیده شد،پشت شعله ها بیشتر شدن و رسیدن به گازوئیل ها و قیرها و مواد محترقه ی مایعی که داخل انبار بودن، که یکهو انفجار بشدت وحشتناکی پیش اومد و اتیش از درو دیوارو پنجره ی انبار و  سقفش که باز بود شعله ور شد. اتیش سرایت کرد به ساختمون اصلی مدرسه و تو چشم به هم زدنی طبقه ی اول ساختمون همراه با چندین کلاس، حاوی میز و تختها سوختن، اتش نشانی رسید و تونستن اتیش رو بعداز چندین ساعت مهارکنن، بخاطر خطرات احتمالی کل بچهارو فرستادن خونهاشون،رفتیم خونه و از اینکه کاری کردم که کل بچها تعطیل بشن شدیدا شادو خوشحال بودم و درحال تعریف کردن داستان پیش اومده برای خانواده بودم که زنگ خونه زده شد ،،،،ناظم مدرسه بود با پلیس،متاسفانه کسایی که موقع انداختن نارنجک منو دیده بودن  منو لودادن و پلیس با دستبند از جلوی درب خونه منو برد کلانتری محل،و گفتن باید بری کانون اصلاح  نوجوانان ب مدت یکسال،، خانواده ام تلاششون رو کردن، و نهایتا با تفاهمی که بامدیر مدرسه داشتن قرار شد ما تمام هزینهای سوخته شده تو مدرسه رو بدیم و مدیر مدرسه و رئیس آموزش پرورش منو ببخشن، اما بعداز بخشیده شدن دیگه حق ندارم به اون مدرسه برمو باید مدرسه ام رو تغییر بدم،،پدرم تمام هزینهارو پرداخت کردو من بعداز یکهفته که داخل کانون بودم  ازاد شدم، اما با پیگیری پدرم، برای برگشتنم به همون مدرسه، مدیریت مدرسه به شرط رنگ کردن کل  مدرسه ، قبول کنه برگردم به همون مدرسه برای درس خوندن،پدرم نقاش هارو برد و کل مدرسه رو رنگ کردن، و من بعداز گذشت یکماه برگشتم مدرسه،، دیگه تو چشم تمام بچهای مدرسه یه بچه ی شرور و خطرناک بودم و کسی جرات نمیکرد باهام رفاقت کنه، دوستای قبلیم هم از ترس، ازمن دور شدن و اون سال رو در انزوای خاصی گذروندم، به خودم قول دادم تا زنده ام سمت ترقه نرم، که متاسفانه کلا یکماه رو قولم ایستادگی کردم و بعد از گذشت یکماه ،بازهم به روال قبلی برگشتم و ترقها شدن تمام وجودم، 

این خودمم که بعداز گذشت سالها هنوزم نتونستم از ترقها بگذرم