خاطرات مدرسه(۲)

یه معلم عربی داشتیم بنام آقای مقدم، این بنده خدا یدونه از دستاش هم فلج بود، معلمی بود که بچها بینهایت اذیتش میکردن، روز معلم شدو به فکرم زد یه کادو بهش بدم، از کاغذ کادوهایی که بچها داشتن یکم پاره کردم و یه تیکه نون خشک بربری رو کادو کردم دادم به آقای مقدم، اون بنده خدا هم بینهایت خوشحال و شاد  اون کادو رو توی جیب کتش، چقدر اونروز هوامو داشت بیچاره،، باورش نمیشد بهش کادو دادن،  از خوشحالی نفهمید چجوری درس داد، این بنده رفت خونه ، بچهاش و نوه هاش جمع بودن ک بهش روز معلمو تبریک بگن، اقای مقدم کادو رو که دراورد شروع کرد به کلی کلاس گزاشتن که بچها برام کادو اوردن، میگفت کادو رو دادم به نوه ام، برای اون باشه،،، 

اون نوه ی بدبختم کادو رو باز کرد  دید یه تیکه نون بربری خشکه، میگفت همه ماتو مبهوت بودیم و منم پیش بچهام خجالت کشیدم... وقتی دو روز بعدش اومد مدرسه اونقدر عصبی اومد که حد نداشت، مستقیم اومد ته کلاس و شروع کرد به زدن من، چکولگد بود که حواله ی من میکرد،، اروم که شد ازش عذر خواهی کردم  اون بیچاره ام بخشید منو،، کار زشتی بود  اما دوران مدرسه  پیش میاد از این مسائل 

حامد رحیمی پنجکی