خاطره ی اولین روز پسر

اولین تبریکی که بین تمام اعیاد و تمام موارد قابل تبریک، به بنده گفته شد  تولد امام علی علیه السلام و روز مرد بود، که خاطره ی اونروز هرگز از ذهنم پاک شدنی نیست،  اولین شخصی که روز مرد رو بهم تبریک گفت و تو ذهنم اولین تبریک مونده،، معلم پیش دبستانی م  بود، حضور ذهنی از نام اون معلم ندارم  اما شش ساله بودم تو کلاس پیش دبستانی  معلم  بهمون تبریک گفت و  توضیح داد شما بزرگ شدید و باید بشما روز مرد رو تبریک گفت،، همون روز که فکر میکردم مرد شدمو بزرگ شدم  و توان هرکاریو دارم، بعداز کلاس جلوی درب مدرسه  وایستادم و شروع کردم به گیر دادن به سه تا پسر بچه ای که باهم دوست بودن و بامن دشمن بودن ،  کارمون هرروز درگیری و کل کل بود ،اونا سه نفر بودن و از من چندین سال از جهت سنی و جسمی بزرگتر بودن و من تک نفره زورم بهشون نمیرسید،،درواقع تو ذهنم تکرار میکردم ک اونا سه نفرن،، من نمیتونم از پسشون بربیام، و همیشه بازنده ی درگیری بااون سه نفر بودم ،، اما تبریک گفتن روز مرد توسط معلم ب من ،،،   انگیزه ای بمن داد که اون سه نفرو تو ذهنم بچه میدیدم و بخودم  انگیزه و امید دادم که چون مرد شدم میتونم از پسشون بربیام و واقعا هم  همین اتفاق افتاد، وقتی بعدازکلاس بهم گیر دادن بدون ترس، و ب امید اینکه مرد شدم و از پسشون برمیام  باهاشون درگیر شدم و چون تازه باشگاهو شروع کرده بودمو بدنمم اماده بود ،تونستم هر سه تاشونو

  فراری بدم، یک حرف، یک کلمه ی  معلم، یک انگیزه تونست منو زیرورو کنه و روزگار منو تغیی بده، لطفا بهم انگیزه و امید بدید که بینهایت تاثیرگذاره،،،